Posts tonen met het label Podcast. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Podcast. Alle posts tonen

donderdag 27 januari 2022

Tien podcasts over Nederlandse en Vlaamse schrijvers

 Vorige week schreef ik over podcasts waarin gepraat wordt over literatuur, deze week over podcasts waarin een schrijver centraal staat. Ik beperk me tot schrijvers die in het Nederlands hebben geschreven. 



De man die zijn snor in brand stak

J.M.H. Berckmans - de naam kende ik. Ik herinner me (Jaren tachtig? Negentig?) een recensie die heel positief was en dat het mij toen bevreemdde dat ik niets van de schrijver wist. Daarna verscheen die naam soms in stukjes die ik las, maar ik ging er nooit toe over om het werk van Berckmans daadwerkelijk te lezen. 

Intussen heb ik de vijfdelige podcastreeks De man die zijn snor in brand stak beluisterd. Alleen al vanwege de titel verdient zo'n podcast aandacht. Maar ook vanwege de inhoud. We krijgen een portret van de schrijver J.M.H. Berckmans en zijn geworstel. Hij had in het leven de wind niet bepaald mee. Zelf schreef hij dat hij al voor zijn geboorte de wind op kop had. 

We horen hem zelf praten (bijvoorbeeld als hij geïnterviewd door Arnon Grunberg), stukjes van zijn optredens, maar er wordt ook voorgelezen uit zijn werk. Tussendoor wandelen we door zijn leven. Degene die erover vertelt, verwijst soms naar zichzelf. Hij vertelt dan dat hij Berckmans voor een optreden ging ophalen, maar wie die 'ik' is, wordt dan weer niet verteld. Nou ja, er wordt een hele rij namen genoemd, maar ik weet niet welke naam in de rij wat doet. 

De teksten worden voorgelezen door bekende schrijvers als Delphine Lecompte en Jeroen Olyslaegers. Er zijn bonusafleveringen waarin alleen maar voorgelezen wordt. 

De podcast is, wat mij betreft, zeer enthousiasmerend. Berckmans blijkt veel meer geschreven te hebben dan ik mij ooit had voorgesteld en het zal zeker de moeite waard zijn. In afleveringen krijgen we een schrijnend beeld van een schrijver die moeite moet doen om zijn leven op orde te houden en dat lukt niet altijd. 

Hoe kan het toch dat ik Berckmans altijd veronachtzaamd heb?Mocht ik ergens een boek van hem tegenkomen, dan ga ik het zeker kopen. En lezen.




Over Godfried Bomans gesproken

Er is een genootschap dat de herinnering aan Bomans en zijn werk levend houdt. Dat gebeurt op allerlei manieren, bijvoorbeeld door de podcast Over Godfried Bomans gesproken. Daar schreef ik al eerder over. In deze podcast worden er gesprekken gevoerd met mensen die Bomans ontmoet hebben of veel over Bomans weten. 

Voor degenen die het werk van Bomans een warm hart toedragen is waarschijnlijk elk gesprek over de schrijver aangenaam. Ik reken mij tot die groep. Maar ik denk dat ook wie minder van Bomans gelezen heeft met plezier naar de gesprekken kunnen luisteren. De interviewer weet veel en het is altijd prettig als iemand zo ver ingeleid is in het onderwerp van het gesprek. 

Ook bij de Belgische zender Klara is er een podcast over Bomans: Leven en lijden van Godfried Bomans. Daar kan ik nog niets over zeggen, omdat ik pas sinds gisteren weet dat die podcast er is. Een link ernaar neem ik onderaan op. Over het algemeen zijn de podcasts van Klara zeer de moeite waard. 



De A.L. Snijderspodcast

A.L. Snijders las op NPO Radio 4 wekelijks een ZKV (Zeer Kort Verhaal) voor. Dat heeft hij tot zijn dood gedaan. Na zijn dood (juni 2021) zijn verschillende van die verhalen uitgebracht in de A.L. Snijderspodcast. Die podcast bestond al. 

Daarin was namelijk een lang gesprek te beluisteren, opgeknipt in vier delen, waarin Snijders onder meer terugging naar de wijk waar hij opgroeide. Daar heb ik ooit een stukje over geschreven. 

De A.L. Snijderspodcast is bijzonder geschikt voor degenen die kennis willen maken met A.L. Snijders en zijn ZKV's. Voor degenen die zijn werk al kennen, is het prettig om die verhalen nog eens te horen, voorgedragen door de man zelf. Als je de podcast al kent: over een paar jaar is het waarschijnlijk ook weer leuk om de zestig aflevering terug te luisteren. 




De Mulisch-tapes / Mulisch

Over de grote schrijvers in het Nederlandse taalgebied zijn er natuurlijk podcasts. Over Harry Mulisch ken ik er twee: De Mulisch-tapes en Mulisch. Over beide schreef ik al eerder. 

Over de eerste was dat in 2020. Wie meer wil weten, kijke daar. Dat stuk is uitgebreider dan het stukje dat ik hier plaats. 

Mulisch heeft teksten ingesproken en die opnamen zijn bewaard gebleven. Een stel jonge mensen luistert naar die opnamen en geeft er commentaar op. Er zitten opmerkelijke en humoristische gedeelten bij. 

Ook over de podcast Mulisch schreef ik eerder: mooie gesprekken over Mulisch. Vier afleveringen, steeds aan de hand van een beroemd citaat van Mulisch. Verschillende aspecten van het oeuvre en van de schrijver komen aan bod. Heel informatief. 



Lampo & Lampo. Een vaderzoektocht


Een podcast in drie afleveringen of misschien een gesprek dat in drieën geknipt is. De schrijver Jan Lampo praat over zijn vader Hubert Lampo in de podcast Lampo & Lampo. Een vaderzoektocht. Mooie podcast, omdat op deze manier een zoon zijn vader probeert te benaderen. 

Lampo jr. heeft nog aardig wat vragen over zijn vader. Hij probeert een nauwkeuriger beeld van hem te krijgen, waarmee hij ook een nauwkeuriger beeld van zijn eigen zoonschap krijgt. 

Tegenover het werk van Hubert Lampo sta ik enigszins ambivalent. Ik heb genoten van sommige van zijn boeken maar een boek als Wijlen Sara Silberman vond ik niet veel soeps. Over de podcast ben ik onverdeeld positief.

Vorig jaar schreef ik uitgebreider over deze podcast. 



Leven met Reve

Hanny Michaëlis was de zeventig al voorbij, toen ze, op verzoek van HP/De Tijd haar ex-man Gerard Reve opzocht. Ad Fransen schreef indertijd een artikel over dat bezoek. Op basis daarvan is er een hoorspel gemaakt, al zal dat woord tegenwoordig wel niet meer gebruikt worden. De podcast waarop dat te beluisteren is, heet Leven met Reve.

De stemmen die we horen, zijn van topacteurs: Olga Zuiderhoek, Gijs Scholten van Aschat, Peter Blok en Serge-Henri Valcken. De podcast is uitgebracht in twee delen. Daardoor is het geheel handzaam, maar je kunt de twee delen uitstekend meteen na elkaar beluisteren. 

Hoewel de acteurs min of meer hun gewone stem hebben, hoor je al gauw Reve, Hanny, Joop Schafthuizen en de taxichauffeur/de pastoor. Het verhaal is heel onderhoudend en van tijd tot tijd humorischtisch, zoals Reve ook was. Maar het is ook informatief en Hanny zegt rake dingen over het schrijverschap van Reve. Daarbij spaart ze hem niet, terwijl ze wel loyaal aan hem blijft. 

Leven met Reve is een heerlijke podcast voor even tussendoor. 


Het beste van Biesheuvel

Als je verhalen van Biesheuvel leest, kun je zijn stem bijna horen. Maar het is natuurlijk het mooist als je die stem helemaal kunt horen. Dat kan in de podcast Het beste van Biesheuvel. In 2019 heb ik al eens aandacht besteed aan deze podcast. 

Biesheuvel horen is altijd een sensatie. Vaak valt er wat te lachen, maar je raakt ook ontroerd door wat hij leest en door hoe hij het leest. Omdat hij de verhalen voorleest voor publiek, hoor je ook de reactie van de luisteraars, zodat je het idee hebt dat je zelf in het gezelschap aanwezig bent en van achter het gordijn mee mag luisteren. 

Je kunt alle afleveringen beluisteren (en dat zou ik zeker doen), maar voor wie af en toe een verhaal van Biesheuvel wil horen is de podcast ook zeer geschikt. 




De sporen van Claus

In Nederland hadden we de grote drie, maar België had Hugo Claus, die voor geen van de drie opzij hoefde te gaan en bovendien veelzijdiger was. Niet alleen schreef hij op hoog niveau romans en verhalen, maar ook gedichten en toneelteksten en dan was hij ook nog beeldend kunstenaar. Hij behoorde tot de zeer groten. 

Natuurlijk was er ook nog Louis Paul Boon (zie hieronder) maar die was net wat ouder. Maar ook hij was natuurlijk een berg in het literaire landschap. 

Ik verkeerde in de veronderstelling dat ik al ooit geschreven over de podcast De sporen van Claus, maar bij nader inzien vergis ik mij daarin. Dat betekent dat ik moet afgaan op mijn geheugen, want het is zeker al enkele jaren geleden dat ik naar de podcast luisterde. 

In ieder geval vind ik de podcast goed en ik herinner me dat het op een dag weer mis was met de Nederlandse Spoorwegen en dat ik werkelijk uren heb gewacht op een trein. In die tijd luisterde ik naar deze podcast. 

In drie delen wordt er gepraat over Hugo Claus, door mensen die hem goed gekend hebben en veel over hem weten. Mooie gesprekken. En dan zijn er nog drie andere delen, drie luisterspelen, die mij minder helder voor ogen staan, maar ik heb ze wel allemaal beluisterd dus ook die zullen wel goed zijn. Wie het zeker wil weten, moet de podcast maar eens proberen. Het is er een van Klara en die levert altijd kwaliteit. 



Café Boon

Louis Paul Boon is niet alleen een markant, maar ook een groot schrijver. Veertig jaar na zijn dood werd er op de zender Klara dan ook vier avonden achter elkaar aandacht aan Boon besteed en aan de betekenis die hij nog steeds heeft. Dat gebeurde aan de hand van vier boeken, die elk een kant van Boons schrijverschap laten zien. 

Het zijn mooie avonden geworden, die terug te beluisteren zijn in de podcast Café Boon. Al eerder schreef ik daar uitgebreider over in dit stukje. Ook dit is weer een podcast van Klara. Het is prettig dat de makers bij Klara zich altijd eerder bekommeren om de kwaliteit dan om de vraag of het wel simpel genoeg voor degenen die toch niet naar dit soort programma's/podcasts luisteren. 


Vier podcasts van Klara die ik nog niet beluisterd heb, maar waar ik op voorhand al vertrouwen in heb:

donderdag 20 januari 2022

(Meer dan acht) podcasts over literatuur / boeken

Er zijn heel veel podcasts over literatuur. Van veel ervan heb ik minstens een aflevering gehoord, sommige heb ik een tijd gevolgd en enkele volg ik nog steeds. Bij de podcasts die ik al een tijd niet meer volg (of waarvan geen nieuwe afleveringen verschijnen) moet ik afgaan op mijn geheugen en soms kom ik niet zoveel verder dan de vage indruk die de podcast heeft achtergelaten. Dat is dan maar zo. 

De podcasts die helemaal gericht zijn op een bepaalde schrijver (bijvoorbeeld Hugo Claus, Godfried Bomans, Hubert Lampo, Harry Mulisch, J.M.A. Biesheuvel) laat ik nu even zitten, evenals de podcasts die bestaan uit interviews met schrijvers. Daar kom ik later op terug. Deze keer besteed ik alleen aandacht aan podcasts waarin er over boeken gepraat wordt. 



De Nieuwe Contrabas Podcast 

De Nieuwe Contrabas Podcast wordt gemaakt door Chrétien Breukers en Hans van Willigenburg. Er zijn enkele vaste rubrieken, maar die komen niet altijd in elke uitzending terug. Centraal staat van Breukers en Van Willigenburg hun mening geven over boeken en schrijvers. 

Dat doen ze ongezouten wat de kritiek betreft, maar ze zijn ook goed in het uiten van hun bewondering. Eerlijk gezegd heb ik wel vertrouwen in hun persoonlijke mening en in ieder geval zijn ze ook goed in het op onderhoudende manier verwoorden van die mening. Soms overdrijven ze en van soms zijn ze kritisch over zaken waarmee mijns inziens niet zoveel mis is, maar goed, ieder mag zijn mening hebben. Soms kan ik er breed om grijnzen.

In ieder geval zijn ze goed geïnformeerd, ze lezen beiden veel en vormen samen ook een prettig team. Het is een podcast waarvan ik elke aflevering binnen een week beluister en altijd met plezier. Een mooie, onregelmatig verschijnende reeks is bijvoorbeeld de bespreking van de romans van Simon Vestdijk, door Breukers en Rob van Essen. Elke keer weer neem ik me voor om toch weer eens wat van Vestdijk te lezen.  Het laatste wat ik van hem las, was in 2018, zie ik hier en dat is eigenlijk schandalig. 

De rubriek 'De Tommy', waarin Tommy Wieringa een veeg uit de pan kreeg, lijkt een stille dood gestorven te zijn. Soms is er telefonisch een gast, maar meestal kunnen Van Willigenburg en Breukers het prima met zijn tweeën af. Gaan volgen, zou ik zeggen. 

Over deze podcast schreef ik ook al hier.



De Rotterdamse school

In De Rotterdamse school bespreken Daniël Dee en Mark Boninsegna (die zichzelf elke aflevering heel enthousiast aankondigt) de literatuur, met een bijzonder oog voor wat er in Rotterdam gebeurt. De poëzie heeft wat meer hun aandacht dan het proza, maar het komt wel voorbij. 

Prettige podcast. Ook deze twee heren geven duidelijk hun mening en zijn daar niet altijd diplomatiek in. Ik hou wel van die helderheid. De toon is opgewekt. Soms is er naar mijn mening net iets te veel geklets tussendoor. Er zijn ook podcasts die geheel uit geklets bestaan en daar zal ik nog een keer aandacht aan besteden. Gemiddeld genomen kan ik die slecht verdragen. Geklets over literatuur kan ik beter hebben, maar ik heb het liefst dat de sprekers bij de les blijven. 

Net als bij De Nieuwe Contrabas Podcast kunnen de twee makers goed met elkaar samenwerken: ze hebben sympathie voor elkaar, respecteren elkaar en ze vinden het ook niet erg om eens met elkaar van mening te verschillen. Prettig is ook dat de stemmen goed uit elkaar te houden zijn. Dee klinkt meer ingetogen, Boninsegna meer uitgelaten en beiden hebben gevoel voor humor wat sowieso al prettig is. 

Sommige afleveringen zijn vrij lang (meer dan een uur) terwijl drie kwartier mij in de meeste gevallen wel lang genoeg lijkt. Voor wie deze podcast niet kent: probeer eens een keer. 


Tzumcast

Bij literatuurliefhebbers zal de website van Tzum zeker bekend zijn. Alle nieuwtjes over literatuur zijn er te vinden, naast filmpjes, recensies en nog meer. Er is ook een podcast, waar ik al eerder over schreef. 

Tzumcast is een mooie, degelijke podcast, waarin Roos Custers, Bart Temme en Coen Peppelenbosch een gesprek voeren over een boek. Willem Goedhart leidt het gesprek. 

Hier is er weinig geklets tussendoor en het hele gesprek is gericht op het bespreken van het boek. Alle betrokkenen zijn goede lezers, ze beweren zinnige dingen, de sfeer is ontspannen. Heel prettig om naar te luisteren. Af en toe zit er een behoorlijk gat tussen de verschijning van de afleveringen, maar dat neem ik voor lief. Ik heb nog geen slechte aflevering meegemaakt en de omstandigheden zijn de laatste jaren natuurlijk niet ideaal. 

Zeer aanbevolen. Heerlijke podcast voor elke literatuurliefhebber. 


Boomer & Millennial

De podcast Boomer & Millennial wordt gemaakt door Istvan Kops en Paula Heeger. De titel is wat misleidend want Kops is zeker vijftien jaar te jong om zich te mogen rekenen tot de generatie van de babyboomers, maar vooruit. In ieder geval zijn Kops en Heeger niet van dezelfde generatie. 

De eerste drie afleveringen heb ik beluisterd. Niet alleen bespreken Kops en Heeger boeken, maar ze houden ook van literaire uitjes (festival, leesclub). Dat interesseert mij minder, maar ik kan mij voorstellen dat er luisteraars zijn die dat nu juist wel leuk vinden. 

Ik moest wel wennen aan het duo. Kops praat nogal vlak, wat het luisteren niet vergemakkelijkt en Heeger heeft nogal een toontje, waarbij de zinsmelodie aan het eind vaak omhoog gaat, alsof ze steeds vragen stelt. Maar dat is een verandering die zich volgens mij bij meer sprekers aan het manifesteren is, dus het is een beetje flauw dat ik het noem. Maar het viel me wel op, net als lachje dat soms zomaar achter een zin komt, ook als er niets te lachen is. Het zou ook onwennigheid kunnen zijn. 

Inhoudelijk is op de bespreking van de boeken niet zo veel aan te merken. In ieder geval maken de twee duidelijk waarom ze een boek wel of niet goed vinden en ze verschillen soms wat van mening, zodat je argumenten van twee kanten hoort. De titels die ze noemen waren bij mij niet altijd bekend, dus dat zou ook nog kunnen uitnodigen tot verder lezen. 

Er zijn nog maar vier afleveringen verschenen, dus we zullen deze podcast in ieder geval de tijd moeten geven om zich verder te ontwikkelen. De bumpers tussen de onderdelen beginnen of eindigen nogal eens abrupt; daar valt ook nog aan te slijpen. Misschien moet ik over een half jaar of zo nog een keer gaan luisteren. 


Boeken FM

De podcast Boeken FM gaat uit van Das Mag en De Groene. In elke aflevering bespreken drie mensen een boek, soms meer boeken. Meestal gaat het om Nederlandse literatuur, maar soms ook om buitenlandse. 
Twee van de medewerkers, Joost de Vries en Ellen Deckwitz, dragen al vanaf het begin de podcast.  Charlotte Remarque heeft een tijdje terug Peter Buurman vervangen. In het begin heb ik alle afleveringen beluisterd. Ik schreef daar in 2018 over en was toen eigenlijk wel enthousiast. De laatste tijd is mijn enthousiasme aardig afgenomen. 

Zo zijn er afleveringen geweest over elk van 'de grote drie' en dat stemde me toch wel vrij treurig. Je gaat ervan dat het oeuvre van zo'n grote schrijver zo ongeveer bekend is bij de besprekers, maar als er dan iemand meedoet die maar twee boeken van een auteur gelezen heeft, kun je je afvragen waarop de algemene conclusie aan het eind gebaseerd is. 

Ook is het voorgekomen dat er boek besproken is dat niet door alle drie de deelnemers gelezen is. Dat kan gebeuren, natuurlijk, maar misschien was het handiger om dan gewoon nog even te wachten met het maken van juist deze aflevering. 

Ik ben een tijdje overgegaan naar het beluisteren van alleen de afleveringen die me interessant leken, maar ik merkte dat ik steeds meer oversloeg en toen een boek van Theo Thijssen werd beschreven als 'een boek dat je vergezeld (sic!) van een warme kerstgloed', heb ik besloten maar niet meer te luisteren. Het gaat mij niet alleen om de spelfout, maar ook om de woordkeuze. Iemand vergezellen van een gloed lijkt me onzinnig. 


Drie boeken

Welke drie boeken zou je in je leven gelezen moeten hebben? Die vraag stelt Wim Oosterlinck aan degene bij wie hij op bezoek gaat in de podcast Drie boeken. Hij praat over diens of dier boekenkast, de leesgewoonten van de gast en nog zo het een en ander dat met lezen te maken heeft en laat ten slotte de gast vertellen over drie boeken. Soms worden er wat extra boeken meegesmokkeld. 

Van deze podcast heb ik enkele tientallen afleveringen beluisterd. Tegenwoordig sla ik wel eens wat over, maar wat ik wel hoor, bevalt me eigenlijk altijd. Oosterlinck is een empathisch vragensteller en een scherp luisteraar.  Bovendien is het altijd leuk om naar iemand te luisteren die vertelt over een boek waar hij echt enthousiast over is. 

Er is een grote diversiteit aan gasten, qua achtergrond en leeftijd. Soms zeggen de naam van de geïnterviewde mij niets: dan is de gast alleen in België bekend. Het blijkt weinig uit te maken: ook zo'n aflevering is boeiend. 

In 2020 schreef ik positief over deze podcast. Dat positieve oordeel heb ik nog steeds. 


Gewoon boeken

De podcast Gewoon boeken wordt gemaakt door twee (naar ik inschat) vrij jonge boekverkopers, Sasha Haasnoot en Dirk Hulst. Ze zijn enthousiast over boeken, spreken (denk ik) vooral een jong publiek aan en willen in ieder geval niet elitair zijn, niet voorschrijven wat goede smaak is en vooral mensen laten genieten van boeken. 

Dat snap ik wel: het adagium van de boekhandel is: kopen, welke boeken dan ook. Maar daarmee maak ik het te plat, want de twee zijn echt wel enthousiaste lezers. Dat Lale Gül de nieuwe Wolkers wordt genoemd, doet mij wel fronsen, maar als het helpt om mensen naar een boek te laten grijpen, is wat mij betreft veel geoorloofd.

Er zit een beetje de klad in deze podcast de laatste tijd. Tot april 2021 verschenen er elf afleveringen, daarna werd er in de Kinderboekenweek juichend gemeld dat de podcast terug was, maar daarna is het weer stil gebleven. 



Links richten

Gijsbert Pols en Frank Keizer willen met de podcast Links Richten literatuur en politiek weer bij elkaar brengen. Ze kijken met linkse ogen naar de literatuur. Dat vind ik wel een interessant uitgangspunt. In mei 2021 schreef ik over deze podcast en ik was er niet altijd tevreden over.

Het tempo ligt extreem laag en ik had ook de indruk dat de afleveringen niet altijd even goed waren voorbereid. Toch had elke aflevering inhoudelijk wel interessante dingen, maar het lukte me steeds minder goed om ernaar te luisteren. Te weinig zelfrelativering bij de presentatoren, te weinig ironie. Dat helpt niet. 

Hoe het verder gaat met Links Richten is nog even afwachten. Er waren elf afleveringen tot augustus 2021 en daarna nog een eindejaarsaflevering. Die laatste afleveringen heb ik niet beluisterd. 


En verder:

Het leesvirus

Gemaakt door Olaf Koens, Ronit Palache en Stefan de Vries: drie lezers vertellen elkaar wat ze lezen. Ik heb een aflevering beluisterd, vond die heel aardig en ben toch niet verder gegaan met luisteren. Meer dan enkele tientallen podcasts kan ik niet volgen. Ik kan me voorstellen dat ik daarmee een leuke podcast aan mijn neus voorbij laat gaan. Laatste aflevering was van oktober 2021. 

Groen gebladerte

In 2019 begonnen als Gebladerte, als ik het goed heb. Toen leek de formule op die van Drie boeken. Hier ging het om het ene boek dat iedereen zou moeten lezen. Die afleveringen kan ik nergens meer vinden. Toen de podcast veranderde in Groen gebladerte, is mijn abonnement niet automatisch verlengd. 

Tom De Cock gaat op bezoek bij de schrijvers van morgen en praat met hen over de boeken die belangrijk voor hen zijn geweest. Nooit beluisterd, terwijl ik dat misschien wel had willen doen. Interessante namen genoeg, zoals Iduna Paalman, Lisa Weeda of Dries Muus. 

De Boekenpodcast

Begonnen als NPO Radio 1 Boekenpodcast. Ik schreef daar hier over. Presentatoren van NPO Radio 1 vertellen aan elkaar welke interessante boeken ze hebben gelezen. Ik vermoed dat de podcast stopgezet is. Na juni 2021 zijn er geen nieuwe afleveringen verschenen. Was aardig.

Boeken Toe

Over Boeken Toe berichtte ik al eerder. Frisse podcast over boeken. Vooral het zwemmen met schrijvers is me bijgebleven. Is na januari 2020 niet meer verschenen. 

donderdag 6 januari 2022

Zes podcasts over Nederlandse musici

Schrijven over podcasts is lastig, omdat ik veel verschillende podcasts beluister en er vaak niet heet van de naald over schrijf. Ik moet dan terugvallen op mijn gebrekkige geheugen. Maar meestal weet ik nog wel of ik een podcast goed vond of niet en over podcasts waar ik echt niets aan vind of vond, schrijf ik meestal niet. Nou ja, dat zou ik ook een keer kunnen doen: podcasts waar ik niet verder kwam dan enkele afleveringen en soms zelfs dat niet. 

Deze keer podcasts over muziek, met als onderwerp Nederlandse muziekmakers. Geen klassieke muziek (dat komt nog wel) en geen jazz (dat komt misschien ook nog). Eerst had ik in de titel het woord popmusici, maar vallen Boudewijn de Groot en Jules de Corte daaronder? Waarschijnlijk niet. 


Popbiografie: Boudewijn de Groot

Van goede Nederlandstalige liedteksten heb ik altijd gehouden. Ik ben al jarenlang een trouw luisteraar van Andermans veren (even scrollen) en heb veel bundels met liedteksten in mijn boekenkasten staan. Boudewijn de Groot is een held uit mijn jeugd. Veel van zijn liederen kende ik tot op de komma en ik kon ze moeiteloos meezingen, bijvoorbeeld tijdens het melken van de koeien. 

Bert Kranenbarg maakte over Boudewijn de Groot de podcast Popbiografie en dat is heel erg goed gelukt. Hij doet dat in vijf afleveringen, die alle de titel van een lied van Boudewijn de Groot als afleveringsnaam hebben en er is een bonusaflevering waarin De Groot reageert op de verschillende uitspraken die anderen over hem hebben gedaan. Een mooi voorbeeld van hoor en wederhoor. 

Een keur aan mensen komt aan het woord: Boudewijns vrouw (tevens manager) en kleindochter (ook zelf actief in de muziek), andere zangers (zoals Stef Bos en Raymond van het Groenewoud) en mensen die met hem gespeeld hebben.

Het is allemaal hoogst interessant, vooral ook omdat echt het werk centraal staat. Door daar een beeld van te geven, krijg je en passant een beeld van de zanger. Kranenbarg is goed voorbereid, stelt gerichte vragen, is niet uit op sensatie en doet dus gewoon zijn werk erg goed. 

Verder is de podcast mooi vormgegeven. Achter het praten draait heel zachtjes muziek van een bepaald nummer. Je moet goed luisteren om het te horen, maar het kleurt wel de aflevering. Binnen die aflevering is er niet alleen gepraat, maar er zijn ook muziekfragmenten en aan het eind wordt het complete nummer gedraaid waarnaar de aflevering is genoemd. 

Erg mooie podcast, niet alleen voor mensen die het werk van Boudewijn al kennen, maar ook voor degenen die het willen leren kennen. Zeer aanbevolen.

Meer informatie op de site van NPO Radio 5.


De Corte podcast

Wie weet nog wie Jules de Corte was? Hij schreef tientallen en misschien wel honderden teksten en melodieën, altijd herkenbaar als die van hem, subtiel humoristisch en soms ook vlijmscherp. Lang geleden heb ik wel eens een liedtekst in de klas behandeld: 'Geachte priesters en geachte predikanten, wordt het geen tijd dat u een ander baantje kiest?'

Intussen lijken veel van zijn nummers vergeten. Mensen kennen misschien nog 'Ik zou wel eens willen weten' te noemen of 'Kleine Anita' of misschien het atypische 'Koning Onbenul' en dat zal het wel zo'n beetje zijn. Katinka Polderman vroeg in een column aandacht voor Jules de Corte en ik heb eens een opname gehoord waarin ze het eerste couplet zingt van 'Het feest dat nooit gevierd werd', wat een schitterend lied is.

Gelukkig kon het niet uitblijven dat ook aan De Corte een podcast gewijd is. Mensen die niets van hem weten, vallen er misschien wel een beetje onvoorbereid in, maar ik weet niet of dat een bezwaar is. De podcastmaker Sander Zwiep verdiept zich in de persoon van Jules de Corte. In verschillende afleveringen wordt hij bijgestaan door Ernst, zoon van Jules de Corte, die niet altijd een makkelijke relatie met zijn vader had. Toen het allemaal wat beter ging, overleed De Corte, in 1996, vijfentwintig jaar geleden. Zo wordt de podcast ook een Vatersuche.

We komen als luisteraar op allerlei plekken terecht, bijvoorbeeld in de kerk waar De Corte organist was en in het huis in Brabant waarin hij gewoond heeft. We krijgen vooral een beeld van de persoon en iets minder van het werk, als ik mij dat tenminste goed herinner. Daar had wat mij betreft wat dieper op ingegaan mogen worden. De fragmenten van liederen hadden ook iets langer mogen zijn. 

Toch heb ik met plezier naar deze podcast geluisterd. En hopelijk heeft het tot gevolg dat er weer eens wat zijn werk wordt afgestoft. Dat de liedtekstenverzameling Ik zou wel eens willen weten verscheen in de serie Pluche is ook alweer meer dan vijftien jaar geleden. 

Meer informatie over de podcast vind je op de site van NPO Radio 4


.


Harry

Afgelopen jaar zou Harry Muskee tachtig geworden zijn, ware het niet dat hij in 2011 overleden was. Voor wie de naam niets zegt: Harry was de centrale man in de band Cuby + Blizzards, een bluesband uit het Drentse Grolloo. Een andere bekende naam uit de band is Herman Brood, die er een tijdje piano speelde. 

Witte mannen die blues spelen - nu zouden we misschien spreken van culturele toeëigening, maar van dat verschijnsel heb ik altijd weinig begrepen. In ieder geval maakte C+B muziek die nog altijd het beluisteren waard is, tenminste voor iemand van mijn leeftijd. 

Journalist Roy van Gool maakte voor RTV Drenthe de podcast Harry, waarin hij zich verdiept in de geschiedenis van C+B en het leven van Harry Muskee. Hij praat met veel mensen uit Muskees omgeving en met mensen die in de band gespeeld hebben. De samenstelling van de band wisselde nogal eens en dat ging bij mij wel eens door elkaar lopen. Totdat ik vond dat ik dat niet allemaal hoefde te onthouden en lekker verder kon luisteren. Toen had ik daar geen last meer van. 

Natuurlijk komt Johan Derksen ook aan het woord. Niet alleen is hij kenner van de band C+B, maar hij was ook een tijd de manager, in welke functie hij ook chauffeer van Harry Muskee was. Het vertellen van smakelijke anekdotes kun je wel aan Derksen overlaten. 

Eigenlijk wist ik niet zo heel veel Cuby + Blizzards en van Harry Muskee af. Daarvoor had ik waarschijnlijk vijf jaar ouder moeten zijn. Maar naar de lotgevallen van de toch wel legendarische band, naar Nederlandse maatstaven, heb ik geboeid geluisterd. Mooi initiatief van RTV Drenthe. Daar vind je meer informatie. 




Wat je altijd al wilde weten van ...

De podcast Wat je altijd al wilde weten van ... is gemaakt door Hans Schiffers, van wie ik altijd heb gedacht dat zijn voornaam Han was, maar dat klopt dus niet. In elke aflevering interviewt hij een Nederlandse artiest. De afleveringen zijn ongelijk van lengte, van grofweg een half uur tot een uur. 

In 2018 en 2019 verschenen er acht afleveringen. Daarvan heb ik er twee beluisterd (met Bonnie St. Claire en Bennie Jolink), maar de andere zes ga ik ook nog beluisteren, omdat ik naar alle zes benieuwd ben, vooral naar die met Jan Akkerman en die met Ton Scherpenzeel (van Kayak). Maar die met Peter Koelewijn en Henny Vrienten zullen ook wel de moeite waard zijn. 

Schiffers interviewt in de twee afleveringen die ik beluisterd heb de artiesten met respect. Net als bij de podcast van Bert Kranenbarg is er geen enkel effectbejag. Het gaat niet om sappige details uit het leven, maar om het werk. Bij Bennie Jolink gaat het om het album Post Normaal, dat dan net verschenen is. Het interview wordt afgesloten met het mooie nummer over de bus naar Hummel. 

Het boek van Bonnie St. Claire was nog niet verschenen en daarom gaat het gesprek met haar niet over haar persoonlijke leven, maar over haar carrière. Je krijgt op die manier ook een mooi stukje Nederlandse muziekgeschiedenis mee. Dat boek van haar moet ik overigens nog lezen. 

Na 2019 zijn er geen afleveringen meer verschenen en dat lijkt me jammer. Er zijn nog heel wat Nederlandse artiesten die een goede interviewer verdienen en van wie we best wat had willen weten. We kunnen beginnen met te luisteren naar deze acht afleveringen. Als ze veel gedownload of beluisterd worden, komen er misschien nog meer. 

Kijk voor een overzicht op de site van NPO Radio 5. 



De Nederpopcast

Krijgen vrouwen bij de Nederlandse muziek dezelfde aandacht als de mannen? Zijn er bij de vrouwen namen die we met even veel respect uitspreken als die van Herman van Veen, Boudewijn de Groot, Stef Bos of Maarten van Rozendaal? Misschien wel en er schieten mij allerlei namen te binnen, maar waarschijnlijk hebben vrouwen het toch iets lastiger dan mannen in de muziek, zoals op veel gebieden. 

Carolien Borgers en Tim Treffers duiken eens in de wereld van de zangeressen. Ze ondervroegen acht vrouwen van verschillende generatie: Willeke Alberti, Imca Marina, Maggie MacNeal, Fay Lovsky, Edsilia Rombley, Hind, Linde Schöne en Eefje de Visser. In zes afleveringen wordt steeds een ander aspect van de carrière in de muziek belicht, zoals 'De droom', 'De schaduwkant', 'Het succes'. 

Ik snap dat je een beetje een representatieve steekproef wilt nemen, maar acht stemmen is wel wat veel en ook wat snipperig, zeker omdat elke aflevering maar een half uur beslaat. Soms had ik behoefte aan wat meer ruimte voor iemand. In elke aflevering is er ook een klein blokje Nederlandse muziekgeschiedenis en ook dat vond ik een beetje aan de korte kant. Anderzijds wordt het tempo wel lekker hoog gehouden. 

Bij de ene zangeres kon ik me meer voorstellen dan bij de andere. Zo had ik de naam van Linde Schöne wel eens gehoord, maar ik kon me geen voorstelling maken bij haar muziek. Van de rest had ik wel een beeld. Het is alweer enkele maanden geleden dat ik deze podcast heb beluisterd. Het algemene beeld dat me bijgebleven is, is toch dat zware kanten aan het vak zaten. Vooral van Fay Lovsky (die gestalkt werd) en van Maggie MacNeal herinner ik me ellendeverhalen. Het succes was er ook, maar je zou toch wensen dat het allemaal met wat minder schaduwkanten had gekund. 

De Nederpopcast luistert lekker weg, maar ik zou graag een vervolg hebben, met wat meer aandacht voor de individuele zangeressen of meer aandacht voor muziek in een bepaalde periode. In mijn herinnering waren er in de jaren zeventig bijvoorbeeld veel duo's. Niet alleen Mouth & MacNeal, maar ook Sandra en Andres, Saskia en Serge en wat eerder Gert en Hermien en voor een ander publiek Elly en Rikkert. Er zullen er ongetwijfeld meer zijn. Hoe was daar de samenwerking? Van Maggie MacNeal weten we het, maar gold dat ook voor de andere duo's? En zo zijn er meer vervolgseries mogelijk. 

Meer informatie vind je bij NPO Radio 2.


De Volgspodcast

Het radioprogramma Volgspot bestaat al dertig jaar. Volgens mij hoorde ik vroeger wel eens een uitzending. Het was toen, als mijn geheugen klopt, vlak voor of na Het podium van de Nederlandse lichte muziek. Pas onlangs botste ik tijdens het struinen op De Volgspodcast. 

In de afleveringen praat Hijlco Span met een Nederlandse zanger of zangeres. Een greep uit de afleveringen: Leonie Jansen, Wende, Stef Bos, Maaike Ouboter, Karin Bloemen, Tim Knol, Edwin Rutten. Niet de eersten de besten dus. Een aflevering bestaat steeds uit blokjes interview, met daartussendoor muziek. 

Span is een ervaren interviewer, die ook tijdens het gesprek vaak praat alsof hij aan het presenteren is. Het gesprek houdt altijd tempo en je krijgt een goed beeld van de geïnterviewde. De afleveringen die ik op iTunes vond, komen voornamelijk uit 2018. Er is er eentje uit 2020 en eentje uit 2021. Die laatste is er een in de reeks Volgspot Podium, waarin artiesten een stukje uit hun programma brengen. Erik van Muiswinkel brengt een deel van Buigt allen mee voor drs. P. Tussendoor wordt hij geïnterviewd door Astrid de Jong.

Daarna zijn er nog meer uitzendingen geweest, maar die zijn niet als podcast verschenen. Ik heb ze in ieder geval niet kunnen vinden. Je vindt wel video-opnamen op de site. (Let op: er bestaat ook een Volgspotcast. Die gaat over musicals).

En verder

Eerder schreef ik over vergelijkbare podcasts:

Je zou ook eens kunnen kijken bij:

Belgische podcasts, waarin je artiesten aan het woord hoort over een nummer dat een internationaal succes werd. Korte afleveringen, zodat je ze gemakkelijk allemaal achter elkaar kunt beluisteren. De serie begint met Marina van Rocco Granata. Verder o.a. afleveringen met Adamo, Axelle Red en Soulsister.

Dolf Jansen praat met mensen over liedteksten. Het zijn niet altijd zangers of zangeressen en vaak gaat het over Engelstalige nummers. Leuk om naar te luisteren. 
Een podcast over het festival in Kralingen. Deze podcast heb ik nog niet beluisterd. In ieder geval een stukje popgeschiedenis dat zich in Nederland afspeelt. 

En ongetwijfeld zie ik heel veel over het hoofd. Dat komt dan wel bij een nalezing. 

zondag 26 december 2021

Zeven podcasts over speurtochten / reconstructies

Er zijn heel wat podcasts waarin je als luisteraar meegaat in een speurtocht. Het grote voorbeeld is Bob, door het succesvolle collectief Schik. Een oude vrouw, die niet helemaal helder meer is, heeft het vaak over haar jeugdliefde Bob. Maar bestond die wel? En zo ja, wie was het dan?

Ook alom bekend is De brand in het landhuis, van Simon Heijmans. Hij herinnert zich uit zijn jeugd dat er een brand was in een landhuis in Vught en dat daarbij iemand is omgekomen. Er komen ook nog oude munten en schilderijen aan te pas. 

Helemaal onderaan neem ik wat linkjes op naar podcasts waarover ik eerder wat geschreven heb (of waarover ik waarschijnlijk niet meer ga schrijven). Eerst maar even podcasts die ik afgelopen jaar beluisterde. Daarbij is het onmogelijk om volledig te zijn. Ik zal er dus ongetwijfeld heel wat over het hoofd zien. 



Het geheim van Rijswijk

In 1985 worden enkele leden van een amateurbandje in Rijswijk op gewelddadige wijze omgebracht. Is het een vergismoord? Anna Korterink en Mirjam van Zuidam maakten er een podcast over voor NRC Handelsblad. Op het moment dat ik dit schrijf, zijn nog niet alle afleveringen verschenen. 

Mooie podcast, die ons terugvoert naar een tijd dat er in Nederland het verzet op gang kwam tegen Desi Bouterse. Die had in december 1982 ook al tegenstanders laten vermoorden. In hetzelfde pand waarin de band oefende waren ook tegenstanders van Bouterse. 

Korterink en Van Zuidam deden gedegen onderzoek, waarbij ze veel betrokkenen en belanghebbenden ondervroegen. Je zit er als luisteraar dicht op, zodat je je ook betrokken voelt bij het onderzoeksproces. Zo gaan ze bijvoorbeeld naar Suriname om Herrenberg te spreken, die indertijd ambassadeur van Suriname in Nederland was. Je merkt dat een rechtstreeks gesprek nog steeds, in alle vriendelijkheid, niet mogelijk is. Herrenberg wil duidelijk niet het achterste van zijn tong laten zien. 

Aanbevolen dus. De afleveringen vind je op de gebruikelijke plaatsen, maar ook hier.


Een soort god

Weer een podcast van een krant, de Volkskrant deze keer. Simone Eleveld en Anneke Stoffelen maakten Een soort god, over René, een kunfuleraar. Hij is een charismatische man, met duidelijke opvattingen over hoe je zou moeten leven. Veel jongeren komen in de ban van hem. 

Maar René is ook manipulatief en dwingend. De groep die hij leidt begint steeds meer te lijken op een sekte, een gevangenis met open deur, zoals Jan Terlouw ooit schreef. Het gedrag van René heeft mensen duidelijk beschadigd, zonder dat ze dat aanvankelijk in de gaten hadden. 

Eleveld en Stoffelen praten niet alleen met spijtoptanten, maar ook met René zelf, die graag wil vertellen. Dat is een spannend gesprek en de vrouwen brengen het er goed af. 

Ik moest even wennen aan het verteltoontje dat er soms in de podcast is, maar als geheel boeide deze podcast me zeker. Kijk voor de afleveringen hier.



De goudschat van Serooskerke

De derde podcast in het rijtje is ook de derde die door twee vrouwen wordt gemaakt: Ieke Schout en Lieke Malcorps gaan op zoek naar het verhaal van De goudschat van Serooskerke. In 1966 werden op een preilandje heel veel gouden munten gevonden. De vinders zouden er schatrijk van geworden zijn en het zwembad in Serooskerke zou van dat geld gebouwd zijn. 

De podcastmakers zijn Zeeuws, wat misschien helpt als je toegang tot mensen wilt krijgen. Niet iedereen wordt even graag herinnerd aan wat er gebeurd is. De vrouwen zijn vasthoudend, maar ze gaan ook zorgvuldig om met gevoeligheden. Ze willen weten hoe het zit met de vondst en met wat de gevolgen voor de betrokkenen zijn geweest. Maar ze gaan verder: ze duiken ook de geschiedenis in: wie zou die munten ooit begraven hebben?

De jongste munt komt uit 1622. Het Twaalfjarig bestand is dan net afgelopen. Wat kan iemand bezield hebben om zoveel munten achter te laten? En wie had er in die tijd trouwens zoveel geld? Mooi historisch onderzoek, dat heel helder gebracht wordt, zodat je gemakkelijk meegaat. En in elke aflevering hoor je muziek van de onvergelijkelijke Broeder Dieleman. 

Ook het Zeeuws Archief was betrokken. Op de site daarvan lees je meer. 



Dr. Bones

Dr. Bones noemt hij zich, de forensisch patholoog Peter B., die bij veel belangrijke zaken ingeschakeld wordt. Op zijn visitekaartje staat: 'I open corpses to close cases.' Dat klinkt goed. Maar uiteindelijk valt Peter B. door de mand. Hij is niet wat hij voorgeeft te zijn en blijkt zelfs de bloeddruk van iemand niet te kunnen meten. 

Dit soort charlatans boeit altijd, mij althans. Hansje van de Beek en Michelle Salomons maakten er een podcast over voor Argos en Human. Het is een wonderlijk verhaal over een wonderlijk mens, die ongetwijfeld zelf geloofde in zijn leugens. 

Slechts drie afleveringen, dus gemakkelijk even tussendoor te doen. Interessant verhaal. Voor meer informatie, zie hier.



Sisyphus

Een wonderschone podcast van de NTR: Sisyphus, de reconstructie van de beklimming van de Anapurna in 1977. Het was voor het eerst dat er Nederlanders naar een hoogte van 8000 meter zouden klimmen. David de Jongh neemt ons mee terug naar die beklimming. 

Dat kan hij doen, omdat hij de beklimmers nog kan ondervragen. Je hoort hoe de oude mannen terugblikken. Daarnaast is er bij die beklimming veel audiomateriaal bewaard, zodat we ook 'live' getuig kunnen zijn van de beklimming. 

Niet alleen krijg je een idee van de tocht, maar ook van de verhouding tussen de klimmers, die hatuurlijk af en toe onder druk komt te staan. Met veel wonderlijke details, zoals die over sherpa's die op blote voeten door de sneeuw lopen. 

Sisyphus is ongetwijfeld een van de beste podcasts die ik het afgelopen jaar heb beluisterd. Meer informatie vind je hier.


Baba

In de podcast Baba vertelt Willem Voogd het verhaal over zijn oma, een Russische vrouw die in de oorlog door heel Europa reisde, om uiteindelijk in Nederland aan te komen. En hoe zat het met zijn opa? Was die eigenlijk fout in de oorlog of zat hij juist in het verzet. 

Die twee verhalen hebben met elkaar te maken, omdat opa en oma elkaar in de oorlog leerden kennen. Voogd reist zijn oma na en de reconstructie van haar levensverhaal is boeiend. Dat Voogd er ook van alles bij haalt uit het heden, was voor mij niet nodig geweest. 

Zo'n reconstructiepodcast luistert altijd wel prettig, omdat je toch wilt weten hoe het nu allemaal zit. Met plezier geluisterd dus, maar ook niet meer dan dat. Hier vind je nadere informatie. 


Het geheim van Colonel Parker

Hij heette Dries van Kuijk, maar noemde zich, toen hij eenmaal in Amerika was, Colonel Parker en hij werd bekend als de manager van Elvis. Er zijn enkele raadsels omtrent hem: waarom vermeed hij het contact met zijn familie? Was hij illegaal in Amerika? Heeft hij Elvis uitgebuit? Was hij betrokken bij een misdaad?

Een boeiende man in ieder geval. Dat vonden Babs Assink en Lammert de Bruin ook, want zij maakten een podcast over hem, reisden naar Amerika en drongen door tot mensen die Parker persoonlijk hebben gekend. Een deel van de podcast is in het Engels, vanwege de gesprekken in Amerika. Het zal voor weinigen een bezwaar zijn. 

Voor de insiders is veel misschien bekend, maar voor mij was het allemaal nieuw. Ik wist ook niet hoe revolutionair Van Kuijk in zijn stijl van managen. Hij wist Elvis uitstekend in de markt te plaatsen. Maar Elvis trad niet op buiten Amerika. Omdat Colonel Parker dan niet meekon? Maar we krijgen ook nieuwtjes over een optreden in Groot Brittannië dat op handen was en ook over Elvis in Nederland. 

Tussendoor krijgen we snippers Elvis en dat is altijd prettig. Ook als je geen fan van Elvis bent, is de podcast het beluisteren waard, omdat je kennismaakt met een bijzondere man, van wie je na afloop nog niet precies weet hoe je over hem denken moet. Zie ook hier.

Nog tien podcasts over speurtochten/reconstructies:
El Tarangu (even scrollen)
en vele andere.

vrijdag 3 december 2021

Acht podcasts over popmuziek

Het podcastwoud groeit zo hard dat het een jungle wordt waar je al gauw de weg kwijtraakt. Ik moet me er meer en meer mee verzoenen dat ik, zelfs als ik me beperk tot het Nederlandse taalgebied en tot de podcasts die me wel wat lijken, niet alles kan volgen. De vorige keer schreef ik over zes podcasts die over geschiedenis gaan en daarbij vergat ik Het Raadspension, de sympathieke podcast van iemand die zich Paulus Historicus noemt. Bij dezen noem ik hem alsnog.

Deze keer een bijdrage over podcasts over popmuziek. Daarvan zijn er heel veel en ik vis er een paar uit waar ik veel plezier aan beleef of beleefd heb. 


De ondergewaardeerde playlist

Het concept van De ondergewaardeerde playlist spreekt me zeer aan. Elke keer staat een band of artiest centraal en daarvan worden nummers gedraaid, maar niet de nummers die iedereen al kent. Vooraf wordt er een zwarte lijst gemaakt: de hits en de nummers die in de Top 2000 stonden, mogen niet gekozen worden. Daarna gaat een aantal muziekbloggers stemmen, waarna er een top 15 wordt samengesteld. Deze top wordt vervolgens gedraaid, maar niet van 15 naar 1, maar chronologisch, zodat je een soort ontwikkeling door de jaren heen hoort. 

Steeds worden er twee nummers na elkaar gedraaid: het eerste krijgt een inleiding van een blogger, het tweede een uitleiding. En dan volgen er weer twee. 

De ondergewaardeerde playlist is een mooie mix van informatie en muziek en omdat hits vermeden worden, is er altijd veel nieuws te horen. De sprekers zijn enthousiast, ter zake kundig en helder in hun uitleg. En als je de podcast volgt, kom je ook in aanraking met groepen en artiesten waar je niet zo snel uit jezelf naar zou grijpen. 

De diversiteit is groot. Een greep: Nick Cave, Pearl Jam, The Cure, Prince, U2, Björk, dEUS, Hallo Venray, Muse. Eigenlijk heb ik de neiging om het hele rijtje over te typen, maar misschien moet je zelf even gaan kijken. En vooral gaan luisteren. Je vindt de afleveringen hier.


De laatste dagen van John Lennon

Ongeveer een jaar geleden luisterde ik naar de podcast De laatste dagen van John Lennon, gemaakt door drie kenners van The Beatles: Jan-Cees ter Brugge, Wibo Dijksma en Michiel Tjepkema. Daar heb ik zeer van genoten. We weten allemaal op welke tragische manier John Lennon om het leven is gekomen en we worden in de podcast meegenomen naar de aanloop daarnaartoe tot in de laatste momenten. 

Het was de tijd dat Yoko Ono werkte aan een nieuw album. Eigenlijk had ik Ono tot dan toe nauwelijks als een zelfstandig artiest gezien, maar als een soort aanhangsel van The Beatles. Onterecht, blijkt nu. Ook wist ik niet zo goed wat John Lennon gedaan had na het uiteenvallen van de groep waarmee hij beroemd werd. Lennon werkte ook aan een nieuw album, Double Fantasy. 

Niet alleen worden we uitvoerig geïnformeerd, maar er is ook genoeg muziek om naar te luisteren. Omdat de podcastmakers kenners zijn van The Beatles, zitten ze goed in de muziek en ze kunnen die ook duiden. Ze wijzen invloeden en ontwikkelingen aan. 

Zelfs als je niet een doorgewinterde Beatlefan bent, werkt de podcast enthousiasmerend. Afleveringen vind je op de bekende plekken, bijvoorbeeld hier.


De laatste dagen van Freddie Mercury

Wie op de link klinkt die aan het eind van het vorige stukje staat, komt eerst uit bij een andere podcast: De laatste dagen van Freddie Mercury. Het concept is hetzelfde en de makers zijn dat voor een deel ook: Wibo Dijksma, Anne Hurenkamp en Michiel Tjepkema, aangevuld met Queenkenner Edger Hamer. 

Elke aflevering (het zijn er zes) heeft een titel die ontleend is aan een song van Queen en behandelt een ander aspect van de muziek van Queen of het leven van Mercury. Voor de liefhebber is daarbij veel nieuws te horen. Hoe zong bijvoorbeeld de voorganger van de bekende zanger? Niet slecht, zo blijkt. En we krijgen van sommige nummers ook de aparte partijen te horen, zodat je kunt volgen hoe een nummer is opgebouwd. Aan Bohemian Rhapsody is een hele aflevering gewijd. 

Het viertal gaat ook op reis en heeft gesprekken met met bijvoorbeeld iemand die Mercury tot het einde toe heeft meegemaakt en met de Nederlandse klassieke zangeres Tania Kross. Het is een detail, maar de mooiste verspreking komt op haar naam. Ze zegt dat Freddie Mercury 'raszuiver' zong, waar waarschijnlijk 'glaszuiver' bedoeld is. Iedereen laat dat, terecht, passeren, want het gaat om andere zaken. 

Al met al krijgen we in deze afleveringen een mooi beeld van de muziek van Queen en van de persoon Freddie Mercury. Daarna heb je de neiging om heel veel Queen te draaien. 


Soundcheck

Peter van Bruggen kende ik vooral van het radioprogramma Het weeshuis van de hits. Van Bruggen is een verhalenverteller en zijn verhalen zijn goed. Dat zijn ze ook in de podcast Soundcheck. Net als bij De ondergewaardeerde playlist staat er in elke aflevering een groep of artiest centraal. Van Bruggen vertelt over die artiest en laat tussendoor de muziek horen. 

Zo klinkt het als een brave podcast: praatje - plaatje. Maar dat is het niet. Van Bruggen maakt er echt een verhaal van. In dat verhaal gaat hij op stap met de artiest. Hij laat stukjes uit interviews horen, zodat het lijkt dat die artiest ook echt reageert. In de loop van het verhaal krijgen we veel achtergrondinformatie. 

Ik neem aan dat Van Bruggen indertijd niet echt op stap is geweest met Lou Reed, Blondie, Abba, Nina Simone, Jacques Brel of Simon and Garfunkel, maar dat doet er ook niet toe. Als hij aan het vertellen is, ga je gemakkelijk mee met de fictie, terwijl de inhoud van dat verhaal helemaal niet fictief is, maar juist veel feiten bevatten. 

Heerlijke verhalen zijn het, over bijvoorbeeld de moeilijke samenwerking tussen Paul Simon en Art Garfunkel, over de Nederlandse stalker die zelfs een huis kocht in de buurt van dat Agneta (van Abba) en van het eigenzinnige gedrag van Nina Simone, die een deel van haar leven in Nederland woonde. 

Ik heb daar zeer van genoten en ik wil graag meer. Over bijvoorbeeld The Mama's en The Papa's. Over de samenwerking binnen dat viertal is ook heel wat te vertellen, lijkt me. 


Bobcast

Over de Bobcast schreef ik al eerder, dus ik kan het hier wat beperkter houden. Het is een podcast over Bob Dylan, door Lars Hulshof en Chris Kijne. In elke aflevering hebben de heren een gast met wie ze praten over Bob Dylan. 

Ik heb het idee dat er onder de Dylanfans veel dwepers zijn, die geen kwaad woord over hun idool kunnen horen, maar dat is hier niet het geval. Natuurlijk is er wel eens een gast die zegt: 'Bob Dylan is de beste zanger. Punt!' Dan heb je meer met een gelovige te maken dan met een fan, lijkt me. 

Over het algemeen wordt er goed ingegaan op de muziek, zodat je niet blijft steken bij de anekdotes en door de hoeveelheid afleveringen (27) kunnen alle kanten belicht worden. Natuurlijk een podcast voor liefhebbers, maar ook voor mensen die niet direct fans zijn van Bob Dylan, maar wel geïnteresseerd in popmuziek. 


Springsteen

De podcast Springsteen gaat, je raadt het al, over Bruce Springsteen. Zes afleveringen waarin je mensen hoort die fan zijn van de muziek van Springsteen. 

Over die muziek kom je in de loop der afleveringen ook wel wat te weten, maar je krijgt er vrij weinig van te horen en dat is wel jammer. Juist in zo'n podcast zou het gepraat de muziek niet zo ver mogen verdringen, lijkt me. 

Het zijn overigens wel mooie verhalen, ook van mensen die Springsteen daadwerkelijk hebben meegemaakt. Er zitten ook heel grappige passages in, zoals in aflevering 6, 'De wc.' 

Aan het eind heb je wel een aardig beeld van de persoon Bruce Springsteen, de gedreven muziekmaker, benaderbaar voor veel mensen, altijd gewoon gebleven, maar net iets minder van zijn muziek. Soms ook gaat het meer over de fans dan over de muziek en dat is jammer. Met plezier geluisterd, maar eigenlijk had ik er toch iets meer van verwacht. 



Weird hit wonder

Aan Weird hit wonder besteedde ik al eerder aandacht. Intussen is het tweede seizoen begonnen. Het gaat om allerlei atypische nummers die toch een hit zijn geworden. Te denken valt aan nummers als Schnappi of van André Rieu de Second Waltz.

We krijgen informatie van mensen die het ontstaan van de hit hebben meegemaakt en vernemen hoe groot het succes was. De nummers verschillen onderling behoorlijk en daarom verschillen ook de afleveringen, maar het format blijft gelijk. Aan het eind krijgen we het nummer in zijn geheel te horen (als mijn geheugen me niet bedriegt). 

Leuke podcast, waarvan het ook niet erg is als je af en toe een losse aflevering beluistert. Maar als dat bevalt, wil je de rest waarschijnlijk ook wel horen. 


Nostalgie PodQuiz

Voor mensen met weinig tijd: twee keer per week een aflevering van vijf of zes minuten van de Nostalgie PodQuiz. Elke aflevering stelt Domi Crommen tien vragen over een thema of een artiest. Korte vragen waarop je meteen kunt antwoorden. Aan het eind volgen de antwoorden en kun je controleren hoeveel je er goed had. Bij elke vraag hoort een fragment. 

Een echte popkenner ben ik niet, bleek uit verschillende afleveringen, maar ook voor mij was het leuk om te doen. Twee antwoorden goed hebben geeft ook voldoening. Een podcast om een keer te proberen.