Wegens vakantie gesloten

Illustratie gemaakt met behulp van AI

Omdat ik geniet van een korte vakantie, zal ik aan het begin van deze week geen recensies plaatsen. Ik probeer donderdag wel weer met een jeugdherinnering te komen en vrijdag met een bespreking van een stripalbum.  

Strips

Wat kun je de komende tijd verwachten? Wat de strips betreft: ik ga schrijven over het derde deel van de strip Ghostmoney. De eerste twee delen besprak ik samen en bij dit derde deel moest ik er duidelijk weer even in komen. Maar er zit wel vaart in. 

Verder het tweede deel van de historische strip De glazen kroon. Het eerste deel besprak ik hier. Dus als je nog even de voorgeschiedenis door wilt lezen, dan kan dat. 

En daarna volgt een bespreking van een album van Storm, De nacht van Angul, dat de scenarist geschreven heeft met veel knipogen naar de tekst van Hotel California van Eagles. Alleen dat al is erg leuk. Hij had best wat minder daarvan uit mogen leggen, maar zo is hij er wel zeker van dat alle verwijzingen opgemerkt worden. 

Verder ben ik net begonnen met het lezen van het elfde deel van de integrale uitgave van Baard en Kale. In het dossier wordt goed uitgelegd hoe de situatie van de striptijdschriften was aan het eind van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig. 

Romans

Wat de romans betreft: boven op de stapel ligt De wonderen van Jeroen Olyslaegers. Ik was indertijd al heel enthousiast over Wil en Wildevrouw, dus ik begon vol verwachting aan deze nieuwe roman. Ik ben niet teleurgesteld. 

De wonderen is een forse roman. Heel anders is Overgave op commando van Nadia de Vries. Bescheidener van omvang, maar wel een indrukwekkend boek. Het roept bij mij verschillende herinneringen op aan andere boeken, van Wij van Elvis Peeters tot Het smelt van Lize Spit. 

Daarna zal ik schrijven over De grote schoonmaak van Rob van Essen. Nog een kleine honderd bladzijden en ik heb het uit, maar het is, net als de vorige boeken van Van Essen, weer een geweldige roman. Raadselachtig, leest als een trein en een deel speelt zich af in Wageningen, Bennekom en Ede, de regio waarin ik mij dagelijks beweeg. 

Als ik het uit heb, ga ik De schoft (2023) van Marente de Moor lezen. Ik had van haar De Nederlandse maagd gelezen. Goed boek, dat ik aan het eind van het jaar opnam in de lijst met de beste boeken die ik in 2014 las. Maar het duurde tot 2025 voordat ik Foon las. Ook goed, en het greep mij meer dan De Nederlandse maagd. Dat jaar las ik zoveel goede boeken dat ik Foon niet opnam in de eindejaarslijst, omdat ik maar tien plekken vrij had, maar het is een topboek. 

Non-fictie

En dan is er nog de non-fictie. Ik heb nog drie biografieën op de stapel liggen. Eigenlijk nog meer, maar drie recente. Van Godfried Bomans, Jan Blokker en Michaël Zeeman. En ik lees nog steeds, met wat tussenpozen, in het boek van Piet Hagen over de koloniale oorlogen in Indonesië. Ik ben nu ergens tussen bladzijde 600 en 700. Het is zo dik, dat ik het maar niet meegenomen heb op mijn korte vakantie en ik kan er ook niet al te lang achter elkaar in lezen. Het is interessant genoeg, maar opwekkend is het allemaal niet. 

Dat heb je dus te verwachten. Ik probeer mijn schrijven niet al te veel achter te laten lopen op mijn lezen, maar mei wordt wel een drukke maand, door de examencorrectie. In ieder geval hou ik je op de hoogte van de stand van zaken. 

Vooruitblik

Even een vooruitblik op de komende dagen. Gewoonlijk plaats ik per week drie nieuwe recensies en ik stof twee oude af. Komende week gaat me dat niet lukken, omdat ik dan buitenslands verkeer: op bezoek bij mijn zoon, die in Griekenland woont. 

Ik zal voor volgende week wel een stel oude recensies klaarzetten, al moet ik daar nog wel wat aan doen. In ieder geval ben ik van plan je een stuk te laten lezen over de vergeten dichter H.W.J.M. Keuls en recensies te plaatsen van een boek van Robert Anker en een bundel van Hilbrand Rozema. Mogelijk nog een paar, maar ik weet niet of dat lukt. 

Voordat ik vertrek, lukt het me misschien nog om De andere kant van Ada te recenseren, een boek van Peter Middendorp. Na mijn terugkomst kun je recensies verwachten van Kijk niet om! van Michelle van Dijk, een intrigerende roman waarin de klassieke mythen op een andere manier bekeken worden en in verband gebracht worden met het heden. Zo worden Penelope en Odysseus vergeleken met Hillary en Bill Clinton. 

Verder schiet ik aardig op in een verhalenbundel van een schrijfster van wie je de naam misschien niet eens kent: Eenvoudige levens van Ignatia Lubeley. 

Mee op vakantie gaat in ieder geval Poubelle van Pieter Waterdrinker, vooral ook omdat ik die in zo'n handig formaat heb: een dwarsligger. En dan minstens nog een boek. Ik heb de biografie van Betje Wolff door Marita Mathijsen nog op een stapel liggen, net als Man maakt stuk van Maurits de Bruijn. Een van die twee gaat waarschijnlijk mee. Maar het kan maar zo zijn dat ik op het laatste moment toch naar een ander boek grijp. 

Verder heb ik Opgeslagen locaties gelezen, een dichtbundel van Maarten Buser. Interessant, maar ik krijg er maar moeilijk grip op. Die ga ik nog een paar keer herlezen. De recensie ervan zal verschijnen in Liter en dat wil zeggen dat ik die pas over een jaar of zo om mijn weblog zet. 

Wat de strips betreft: ik heb Verborgen bron van Ibrahim Ineke gelezen. Die ga ik nog herlezen voordat ik erover schrijf. Verder liggen er nog twee delen Drakenridders van Lode Peeters, maar misschien laat ik die wel liggen. Door een van de delen kwam ik niet heen, maar ik denk dat het aan mij ligt, dus misschien moet ik daar verder over zwijgen. En ik ga Soldaat-hovenier van Joris Versmassen lezen. 

En er liggen nog stapels waar ik zin in heb, maar waarvan ik niet weet wanneer het ervan komt om ze te lezen. Van  de vrij nieuwe boeken: De biblebelt van Jonah Falke, Beladen huis van Christien Brinkgreve en het jeugdboek Oever van Ludwig Volbeda. Uit de bibliotheek heb ik Nirwana van Tommy Wieringa gehaald. 

En dan zijn er natuurlijk nog oudere boeken, waar ik nieuwsgierig naar ben, zoals De barre winter van negentig van Heman de Man en Beumer en co van J.K. van Eerbeek. En, maar ik durf bijna niet te bekennen dat ik die nog nooit gelezen heb: De berg van licht van Louis Couperus en Onder professoren van W.F. Hermans. 

Voordat de mondelinge staatsexamens beginnen zou ik misschien Confettiregen van Splinter Chabot moeten lezen, maar daar heb ik wat minder zin. Ik heb daar niet zoveel vertrouwen in. Maar misschien word ik verrast. 

Dit heb je dus nog te verwachten, maar het kan zomaar zijn dat ik in een impuls nog enkele boeken koop die voorgaan of dat de interesse die ik nu voor sommige boeken heb toch weer insluimert. We zullen zien. 

Stilte

Door familieomstandigheden was het afgelopen week stil op deze plek. Ik heb deze week niet alleen niet geschreven, maar ook niet gelezen, wat voor mij uitzonderlijk is. Daarbij kwam ook nog een stevige verkoudheid of misschien wel een griepje, wat het allemaal niet beter maakte. 

Maar intussen komt er weer ruimte in hoofd en agenda en het lijf wil ook wel weer, dus ik pak de draad weer op. Morgen plaats ik, om erin te komen, een afgestofte recensie die hier nog niet eerder te lezen was.

Strips

Een maand geleden kondigde ik aan waarover ik de tijd daarna zou schrijven en daarvan liggen nog steeds boeken op de stapel: wel gelezen, maar ik moet er nog over schrijven. Daar zijn intussen wat strips bij gekomen: Buiten de wet van Fred de Heij, een avontuur van Isa Locus, en het eerste deel van Het verhaal van Louise Pembleton, Het pension van Miss Daisy, van Djief en Ben Prieur, dat je terugvoert naar een heel andere tijd, wat ook aan de inkleuring te zien is. Die is in bruinen, wat doet denken aan sepiakleurige foto's. 

Verder de studie Getekend verleden, van Tom van der Geugten, over strips die over de koloniën gaan, niet alleen die over Nederland, Indonesië en Nederlands-Indië, maar ook over België en Congo, Frankrijk en Vietnam en Algerije en Duitsland en zijn koloniën. Hopelijk is het boek de aanzet voor nog verdere studie. 

Columns

En verder nog een verzameling columns van Jean Pierre Rawie, 
Vroeger was alles beter behalve de tandarts. Lastig om uitgebreid over te schrijven, schat ik in, maar het was leuk om te lezen. 

Wat lees ik?

Toen ik alles uit mijn handen liet vallen, een week geleden, las ik in Oroppa van Safae el Khanoussi, al veel geprezen. Verder twee albums over Darius, de min-of-meer-prehistorische dinosaurus (Patrick Goulesque/Roger Widenlocher. Dat klinkt al leuk. Alsof er ook andere dino's zouden zijn. Ja, die zijn er. Aardige strip. En ik lees van tijd tot tijd in Over mijzelf en anderen van Anna Blaman. Dat is het zo ongeveer. 

Volgende week wil ik beginnen met schrijven over Wat stilte wil van Arthur Japin. En de cartoonbundel van Hein de Kort ligt er ook nog. Het komt, het komt.