Het is februari 1926 en het blad Lady's opent met een 'ongelooflijke modeshow' in Central Park. De vooraanstaande Haute Couturekoningin Mary Ann heeft aan het begin van dat jaar een verrassingsmodeshow gehouden op een ongebruikelijke plaats. Daar doet Louise Pembleton verslag van, waarbij ze niet alleen de burgemeester voor zijn hulp bedankt, maar ook haar lieve vriendin Gloria Maxwell en alle medewerkers van modehuis Mary Ann.
Louise Pembleton kennen we uit het eerste deel van de stripreeks Het verhaal van Louise Pembleton, waar ze op hoge leeftijd wordt geïnterviewd door een journalist. Met hem blikt ze terug op haar leven. Het album eindigt in november 1925, met een brand.
Schuldgevoel
Bij dat punt neemt het tweede deel, Deep City Lights, al gauw de draad weer op. De brand blijkt aangestoken te zijn en Louise Pembleton denkt dat het een reactie is op een van de stukken die ze geschreven heeft, waardoor ze zich schuldig voelt:
Wat heb ik gedaan.. Ik ben echt totaal onverantwoordelijk. Wat een domme actie Louise Pembleton! En dat allemaal voor een stomme foto en een beetje roem...
In hoeverre dat schuldgevoel terecht is, zal later opgehelderd worden.
Deep City Lights
De titel van het tweede deel verwijst naar een pand dat Louise koopt. In dat pand zal ook een theaterzaal gerealiseerd worden. Louise en haar vriendinnen kunnen hier aan de wereld laten zien waarmee ze bezig zijn. Het is een nieuwe stap in de carrière van de hoofdpersoon.
Intussen gebeurt er veel in haar leven: ze redt met haar vriendinnen een jonge vrouw die mishandeld wordt door haar man. De vrouw wordt liefdevol opgenomen en sluit zich bij de vriendinnengroep aan. Louise worstelt verder met het gebruik van laudanum, dat uit de hand gaat lopen. Verder hinkt ze op twee gedachten: ze onderhoudt zowel met een vrouw (Mary-Ann) als met een man (Andrew) een relatie.
Setting
De setting van dit tweede deel wisselt nogal. Louises leven speelt zich voornamelijk in New York af, maar ze gaat met haar vriendinnen ook naar het platteland (beducht voor een nieuwe aanslag) en we treffen haar ook aan het strand aan.
Het tweede deel beslaat de tweede helft van de jaren twintig, die eindigt met de beurscrisis. De rijke Gloria Maxwell verliest in een paar uur tijd driekwart van haar fortuin (dat ze in obligaties en aandelen had gestoken). Het betekent dat het blad Lady's ophoudt te bestaan. Door de lage prijzen zijn Louise en Andrew wel in staat een appartement te kopen en te gaan samenwonen.
Deep City Lights blijft veel publiek trekken. Juist in tijden van ellende heeft het publiek behoefte aan afleiding, vermaak.
Een Amerikaanse in Europa
Het tweede deel eindigt met de uitnodiging van Louises vriendin Estelle om een aantal maanden in Europa door te brengen. Daar zullen we dus in het derde album meer over lezen.
In het eerste deel zagen we hoe Louise zich een positie moest verwerven, wat voor een vrouw indertijd niet gemakkelijk was. In het tweede deel heeft ze die positie. Ze is een bevoorrechte vrouw, die weliswaar persoonlijke problemen heeft te overwinnen, maar die ook de kans heeft om gebruik te maken van haar privileges.
Dit tweede album geeft weer een goed beeld van de jaren twintig, vooral ook door de sepiakleurige tekeningen van Djief. Hij roept goed de sfeer op door de kleding van de vrouwen, de auto's, de stadsdecors. En de scenaris, Ben Prieur, laat ook de grote geschiedenis meespelen: de beurskrach.
Als lezer bezie je het allemaal van een afstandje. Wat je leest zijn passages uit een leven, maar er is te weinig een verhaal, een plot, een dwingende lijn. Misschien mag je dat ook niet verwachten van een strip die meer een biografie is dan een verhaal, maar ik werd het opsommerige van de gebeurtenissen tijdens het lezen toch een beetje zat. In de meeste scènes miste ik de pit. Het kabbelt voort en dat is niet eens oninteressant, maar er wordt te weinig gedaan om de lezer mee te nemen. Het is allemaal niet echt vervelend en je hobbelt wel mee, maar de matheid ligt op de loer en dat kan niet de bedoeling zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten