Sherlock Holmes versus Arsène Lupin: Het eeuwige leven (Roger Vidal & Pierre Filippi)

Speurders zijn geliefd. Er zijn boeken over geschreven, films over gemaakt en ook de stripalbums doen mee. De namen van Sherlock Holmes, de klassieke speurder, en Arsène Lupin, de sympathieke inbreker, zullen dan ook zo ongeveer bij iedereen bekend zijn. 

Zij zijn de hoofdpersonen in de strip Sherlock Holmes versus Arsène Lupin: Het eeuwige leven. Volgens de titel staan ze tegenover elkaar en dan heeft de lezer een probleem: hij is gewend met beide te sympathiseren. De titel is dan ook enigszins misleidend: in dit verhaal werken ze vooral samen. 

Bekende nevenfiguren

We komen weer bekende nevenfiguren tegen, zoals de broer van Sherlock, Mycroft. De grote tegenstander van de detective is over het algemeen de wiskundige Moriarty en in dit album duikt zijn naam ook op. Wat vreemd is, van professor Moriarty is dood. Maar wie zit(ten) er dan achter de organisatie Moriarty?

Verder moet nog een jonge vrouw genoemd worden, Josephine, de gravin van Cagliostro. Maar die zou intussen 118 moeten zijn, terwijl ze er heel anders uitziet. Is zij gewoon een oplichtster? 

Het verhaal speelt zich af in Engeland. Mycroft roept Sherlock te hulp, omdat hij problemen verwacht met een treintransport. Bij die treinreis wordt Josephine gevangen genomen, of eigenlijk bevrijd: ze zegt ontvoerd te zijn. Zij heeft aanwijzingen voor een diefstal in het British Museum, waarbij Arsène Lupin betrokken zou zijn en dan hebben we alle personages bij elkaar. 

Scenario en tekeningen

De scenarist, Denis-Pierre Filippi, heeft er een interessant verhaal van gemaakt, waarop de tekenaar, Roger Vidal, zich kan uitleven. Er zijn interessante locaties. Ik noemde de trein en het museum al, maar de speurders begeven zich ook onder water. De beide speurneuzen zijn scherpzinnig en pikken de kleinste aanwijzingen op, waarbij ze respect hebben voor elkaars kwaliteiten. 

Tegelijkertijd weten ze niet wie ze kunnen vertrouwen en wie niet, dus moeten ze voortdurend op hun hoede blijven, ook voor elkaar. 

Je kunt zeggen dat veel elementen ook in andere strips voorkomen en niet elke knokpartij is even interessant, maar als geheel boeit het verhaal wel. De tekeningen zijn goed. Ze verplaatsen je naar een andere tijd, met mooie, klassieke auto's en duikers die nog geen zuurstofflessen dragen. 

Dit album is niet wereldschokkend, maar het is wel heel onderhoudend. Het verhaal zit goed in elkaar, er is een mooie balans tussen wat je te weten komt en wat je nog wilt weten en het houdt vaart. Degelijk gemaakt, goed amusement. 

Titel: Sherlock Holmes versus Arsène Lupin. Het eeuwige leven. 

Scenario: Denis-Pierre Filippi

Tekeningen: Roger Vidal

Vertaling: Peter Inelbrecht

Uitgever: Le Lombard

2025, 96 blz. € 23,99 (hardcover)

Zijn geur na de regen (José Luis Munuera)

Cédric is gymleraar en hij is een verwoed bergbeklimmer. Min of meer toevallig komt hij te weten dat een stel puppy's een nieuw tehuis zoeken. Hij gaat er op af en wordt zo de eigenaar van een hondje, Ubac. De twee zijn de centrale figuren in de graphic novel Zijn geur na de regen van José Luis Munuera, die hij baseerde op de gelijknamige roman van Cédric Sapin-Defour. 

De strip telt zeven afdelingen. Een van die hoofdstukken heet Mathilde, want zij is ook belangrijk in dit verhaal. Ze is fotografe en Ubac is degene die Cédric en Mathilde samenbrengt. Uiteindelijk zullen ze met zijn drieën een gezin gaan vormen. 

Het leven met Ubac kent zo zijn moeilijkheden. Eigenlijk mag Cédric geen huisdieren hebben en hij neemt Ubac mee naar zijn werk, wat ook al moeilijk ligt. Door de moeilijkheden kiezen Cédric en Ubac alleen maar meer voor elkaar. 

Verteld vanuit de hond

Hoe Ubac het een en ander, komen we namelijk ook te weten in de tweede afdeling, die vanuit Ubac beschreven is. Voor een hond zijn geuren belangrijk en Munuera tekent ook die geuren om de lezer zo meer de wereld van Berner sennenhond te leren kennen. 

Niet alleen vertelt Zijn geur na de regen over de hechte band tussen mensen dier, maar het gaat ook over het zoeken naar wat echt belangrijk voor je is en wat uiteindelijk je bestemming is. Cédric en Mathilde verlaten uiteindelijk de stad en gaan op het platteland wonen en Cédric begint te schrijven. Uiteindelijk zal dat resulteren in een boek, dat de lezer dan weer als strip in zijn handen heeft. 

Oud en jong

Cédric en Mathilde gaan veel om met een ouder echtpaar, dat zo'n beetje de functie van grootouders voor de jonge mensen vervult. Het brengt mooie tegenstellingen tussen jong en oud aan in Zijn geur na de regen: mensen die hun leven aan het opbouwen zijn tegenover mensen die hun leven aan het afronden zijn. Maar dat verdeelt hen niet, het brengt hen juist samen. 

De dood kan niet buiten het verhaal blijven. De vrouw van het oude echtpaar overlijdt en haar man bekent dat hij nog niet klaar was met van haar te houden en ook Ubac wordt ouder en krijgt te kampen met ziekte en later zal hij ook overlijden. Er zijn dan intussen wel al andere honden in huis. 

Zijn geur na de regen gaat ook over rouw, over in liefde terugdenken aan het moois dat je samen gedeeld hebt. En over de aanwezigheid van degenen die niet meer leven. 

Deugende personages

Ongetwijfeld is Zijn geur na de regen een liefdevol boek en het zal velen weldadig aandoen. Het lieve krijgt diepte door het verdriet, waar de personages ook doorheen moeten. Maar er is ook weinig wrijving en alle personages deugen. Dat maakt het verhaal misschien ook wel iets te lievig en voor sommigen is het misschien ook een beetje te week. Maar gelukkig komt er ook humor in voor, die een lichte toets aanbrengt en dat maakt het allemaal toch goed te verteren. 

Achter in het boek is een nawoord Cédric Sapin-Defour opgenomen, de schrijver van het oorspronkelijke boek. Daar kon ik me maar moeilijk doorheen werken, eerlijk gezegd. Ik heb zijn boek niet gelezen en dat ga ik ook niet doen. Ik heb niet zoveel met honden, dat zal ook wel meespelen, maar ik vermoed dat de strip meer ironie heeft en het allemaal minder gewichtig maakt dan de schrijver zelf gedaan heeft. 

Tekeningen

José Luis Munuera heeft het verhaal helder naverteld en zo dat je helemaal meeleeft met de personages. Maar bovenal heeft hij het geweldig getekend. Zijn lijn heeft karakter en is krachtig, de personages (ook de honden) bewegen op een natuurlijke manier. De inkleuring door Sedyas is sfeervol en ondersteunt de warme sfeer in het verhaal. 

Zijn geur na de regen is een feel-goodstrip en ik kan me voorstellen dat dat voor sommige lezers te weinig tegendraads is. Dat was het voor mij eigenlijk ook wel. Maar het verhaal is goed verteld, je kunt je onderdompelen in een warm bad en de tekeningen zijn uitstekend. 

Titel: Zijn geur na de regen

Tekst en tekeningen: José Luis Munuera

naar de roman van: Cédric Sapin-Defour

Inkleuring: Sedyas

Vertaling: Elisabeht van Haegenborgh

Uitgever: Le Lombard

2025, 136 blz. € 25,99 (hardcover)

Woestijngoud (Philippe Xavier / Matz)

Het zal wel iets te maken hebben met wat ik in mijn jeugd heb gelezen: zo'n verlaten Amerikaans landschap, waar je na uren rijden een dorp tegenkomt dat opgetrokken is uit houten huizen en waarvan de bewoners verdwenen zijn - ik hou ervan. Van de leegheid, van het idee dat je jezelf moet zien te redden, van de genadeloosheid van de natuur. Misschien ook omdat het zo on-Nederlands aandoet. 

Wat dat betreft ben ik wel aan mijn trekken gekomen in de strip Woestijngoud, dat begint in 1970 in Montana. Op de eerste tekeningen, gemaakt door Philippe Xavier, komen geen mensen voor. Bergen, water, een vliegende roofvogel, een bison. En dan is er in de leegte een auto die Wyoming in rijdt. Daarin zitten twee mensen, een man en een vrouw, Chuck en Kat. 

Buit

Ze rijden dwars door de Verenigde Staten, van noord naar zuid. Via Colorado komen ze in New Mexico. Chuck heeft in de gevangenis gezeten en nu hij vrij is, gaan ze samen de buit opgraven. Maar heeft Chuck daarover werkelijk niets tegen iemand anders gezegd? En is Kat hem al die jaren trouw gebleven? Of is het haar alleen maar om het geld te doen? En weet Chuck nog precies waar hij moet zoeken?

Je snapt dat ik hier niet kan verlopen hoe het werkelijk zit. Matz weet er goed de spanning in te houden. In het lege land duiken er toch steeds mensen op. Chuck en Kat hebben elkaar nodig bij deze expeditie en tegelijkertijd weten ze niet in hoeverre ze elkaar kunnen vertrouwen. 

Van Woestijngoud zou zomaar een film te maken zijn. Het verhaal, geschreven door Matz, nodigt ertoe uit. Samen met Xavier maakte Matz ook ooit Tango, dat ik niet besproken heb. Wel schreef ik over Mexicana.

Tekeningen

De tekeningen van Xavier zijn realistisch en ze doen denken aan die van de serie XIII waarvan hij overigens ook een deel tekende. Xavier hanteert een soepele lijn en zijn personages bewegen op een natuurlijke manier. Ze hebben geen overdreven gezichtsuitdrukkingen. Ook daarin zijn ze natuurlijk. Sommige details zijn wel een beetje uit op het effect. Uit sigaretten komt bijvoorbeeld altijd rook, ook als iemand geen trek neemt. Er werd in de jaren zeventig ongetwijfeld meer gerookt dan nu, maar het lijkt alsof de sigaretten ook een soort achteloosheid moeten uitstralen. Hoe iemand de sigaret tussen de lippen of de vingertoppen houdt, klopt soms net niet, maar dat zijn details. 

Tijdens het lezen heb je daar helemaal geen last van. Je wordt opgenomen in het verhaal, vraagt je af wat de werkelijke bedoeling van de personages is, ziet hoe ze veroordeeld zijn tot elkaar, maar ook tot het genadeloze landschap. 

Wie aan Woestijngoud begint, legt het niet meer weg voordat het uit is. Het verhaal zit goed in elkaar en is spannend en de tekeningen zijn mooi. De fraaie hardcover kwam uit in de Collectie Getekend van Le Lombard, die intussen al bijna zestig delen telt. Xavier en Matz rekenen Woestijngoud tot de Trilogie van het westen van Amerika, op zichzelf staande delen, met steeds andere personen, maar ze spelen alle in het ruige landschap van het zuidwesten van Amerika. Daartoe behoort ook De slang en de coyote.

Reeks: Collectie Getekend

Deel: Woestijngoud

Scenario: Matz

Tekeningen: Philippe Xavier

Inkleuring: Jérôme Maffre

Uitgever: Le Lombard

2025, 120 blz. € 23,99 (hardcover)