Niemand ontkomt aan zichzelf. Als ik een strip recenseer, moet ik natuurlijk kijken hoe die gemaakt is en wat die uitdraagt naar de doelgroep. Hoewel ik soms niet tot de doelgroep behoor, neem ik toch soms mijzelf als maatstaf. Dat is ingewikkeld, zeker als je de besproken strip toch recht wil doen.
Over Het dagboek van Cerise heb ik verschillende keren geschreven. Het is een goed gemaakte strip, die aangenaam leest, maar ik krijg soms ook een beetje de kriebels, omdat iedereen het zo goed bedoelt, wat de verhalen ook iets braafs geeft. Maar misschien is het helemaal niet verkeerd om in een wereld waarin er al zoveel onveiligheid is een hoekje te hebben, in de vorm van een stripboek, waarin mensen het goede nastreven.
Niet meer het meisje in de boomhut
Intussen gaat de tijd verder. Er is nu het album Het dag boek van Cerise en Valentijn, waarin Cerise terugkijkt op haar verleden:
Ik ben niet meer dat meisje dat samen met haar vriendinnen onderzoek doet en dat van boven uit haar boomhut mensen bespioneert, en probeert hun geheimen te achterhalen om ze te helpen. En ook niet meer alleen het meisje dat zich voorbereidt op een wereldreis met haar nieuwe familie...
Cerise zal een wereldreis gaan maken met haar nieuwe familie, die gevormd wordt door de vriend van haar moeder, Stef en diens zoontje Valentijn. Stef heeft het idee dat het niet helemaal lekker gaat met Valentijn, maar die wil daar niet over praten. Cerise biedt haar hulp aan. Zij kan goed opschieten met Valentijn. Ze fantaseren dat ze agenten zijn die moeten optreden bij het contact met niet-aardse wezens.
Stef denkt dat dat een vorm van escapisme is: 'Ik ben zo bang dat het een vlucht is om de werkelijkheid niet te hoeven accepteren.' Daarop antwoordt Cerise wijsneuzerig: 'Ik denk juist dat hij precies weet wat er aan de hand is en dat het gewoon zijn manier is om ermee om te gaan.'
Via het ruimteverhaal kunnen Cerise en Valentijn met elkaar praten over wat er speelt en waarom Valentijn opziet tegen de grote reis.
Strip en dagboek
Er zijn veel dingen in de strip die me aanspreken. Allereerst de vormgeving: voor een deel strip, voor een deel dagboek met tekeningen. In het dagboek zijn steeds schrijfletters gebruikt, alsof iemand de tekst met de hand geschreven heeft. Verder is het ruimteverhaal mooi ingepast in het verhaal van Cerise en Valentijn.
Maar Cerise gaat een hele uitleg geven over emoties en daarmee wordt het me te veel een educatieve strip. Blijkbaar mag het niet alleen een goed verhaal zijn, maar moeten de lezertjes er ook iets van opsteken. Voor mij is dat te boodschapperig, te expliciet, maar misschien vinden de jonge lezertjes het juist fijn. Ik zal nog een paar jaar moeten wachten voordat mijn kleinkinderen groot genoeg zijn om mij te vertellen wat ze van zo'n strip vinden.
In ieder geval is de strip een veilige wereld, die deze keer toch ook over onveilige zaken. Over de angst te zullen veranderen en vrienden te verliezen bijvoorbeeld.
.webp)
.webp)
.webp)
.webp)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten